Kruispunt (Dutch)

Laat ons niet vergaan
de dromen die er bestaan
in onze gedachten
vol superkrachten
want geen opdracht
is nu volbracht

en nu aan dit kruispunt
nee ‘t is maar een leerpunt
voor het wordt een spelpunt
tussen die nachten
die we verwachten

Hij hoort wel een geluid
misschien van die jongen die zich afsluit
ergens onder de brandende zon affluit
onlangs gaan we vooruit
met onze hoop als een ruit

maar laat ons niet rijmen
om dit gedicht te eindigen
dat kan onze regel beschadigen
want dit is maar een verkondiging
dat wij uw gedachten goed gaan behartigen

© Prince Kenny

Advertisements

EEN NIEUWE TAAL LEREN

Het is niet altijd gemakkelijk voor anderstaligen om een nieuwe taal te leren. Voor sommige gaat het snel en voor anderen echt langzaam. Dat hangt ervan af hoe ze de tijd voor de taal investeren.
Als ze zich in de les thuisvoelen, met de nieuwe woorden en uitleg kunnen ze de leerstof goed onthouden en ook de vragen goed kunnen beantwoorden. Dit maakt de les heel plezant en interessant. De leerkracht geeft de les op een tempo waarop iedereen kan volgen. Soms hebben ze moeite met het verstaan van de leerstof  wanneer een leerkracht iets uitlegt. Een van belangrijk moment tijdens de les is wanneer de leerkracht naast haar computer gaat om een film te laten spelen of om een opdracht te geven.
Alle studenten worden rustig en geconcentreerd omdat ze de vragen gaan beantwoorden. Wanneer het pauze is, bespreken de cursisten over de verschillende opdrachten. De ene heeftop correcte manier gedaan maar de andere heeft niet de volledige zinnen geschreven. Als een anderstalig  in Antwerpen belandt, is het volgens mij de moeite waard om Nederlands leren . Het is niet altijd gemakkelijk. Het hangt ervan af hoe ze de tijd voor de taal investeren.
Op het einde van een module, leggen de anderstaligen examen af en daarna krijgen ze de uitslagen. Na verschillende module zoals 2.3 kunnen ze bepaalde opleiding beginnen. Het is niet gemakkelijk maar het is mogelijk.Men zegt: als jij wil,jij kan.

Geschreven door : MOISEGLODIE MUNGABA

MARINA – FILMRECENSIE

MARINAMarina is een Vlaamse top film van Stijn Coninx. Hij is een van de bekendste regisseurs van het land. De film is gebaseerd op de jeugdherinneringen van Rocco Granata. Hij is een Vlaamse muzikant van Italiaanse origine. In deze film wordt zijn leven tot een mooi spektakel verfilmd. In de hoofdrollen zijn er Mateo Simoni en Evelien Bosmans. De film is in het Nederlands en in het Italiaans, meer bepaald in het Calabrees. Het is een Italiaans dialect dat vooral in het zuiden van Italië wordt gesproken.

Op een dag beslist Salvatore, die de vader van Rocco is, naar België te verhuizen omdat er een tekort aan arbeiders is. In Italië is het erg moeilijk om rond te komen. Salvatore hoopt dat hij op korte tijd veel geld kan verdienen. Hij wil een smidse voor zijn zoon Rocco. Na een tijdje beslist Rocco om zijn gezin naar België te laten overkomen.

Na de aankomst van zijn gezin, worden de gastarbeiders minder betaald en er wordt ook verondersteld dat de kinderen van de mijnwerkers later in de mijn komen werken. In het begin is het moeilijk voor Rocco om kennis te maken met zijn klasgenoten omdat hij geen Nederlands spreekt. Al snel ontmoet hij Helena, de dochter van een kruidenier. Haar vader is racistisch en wil ook dat haar dochter geen contact met de Italiaanse gastarbeiders heeft. Intussen volgt Rocco accordeonlessen. Later gaat zijn accordeon kapot en het kost veel om een nieuwe te kopen. Zijn vader heeft er geen geld voor. Vervolgens beslist een winkeluitbater een accordeon te verkopen aan Rocco als een soort van afbetaling.

Ondertussen ontmoet Rocco het meisje van de voedingswinkel. Ze overtuigt Rocco om deel te nemen aan een talentenjacht. Wanneer Rocco later haar opzoekt, blijkt dat ze naar Amerika verhuisd is. Daarna gebeurt er een ongeval in de mijn en het blijkt dat Salvatore erbij betrokken is. Hij wordt ongeschikt verklaard. Na een tijdje wordt Rocco wereldberoemd en wordt hij uitgenodigd om in Amerika te komen toeren. Salvatore is trots op zijn zoon. Rocco ziet eindelijk Helena terug.

Het is een mooi verhaal en ik vind de prestatie van de acteurs erg goed. Alle dagelijkse onderwerpen uit het leven van een nieuwkomer worden in beeld gebracht. Ik kan deze film zeker aan iedereen aanraden.

EEN ZOMER OM NOOIT TE VERGETEN – EEN KORTVERHAAL.

Op een zomer wilde Pablo iets nieuws doen, iets waarvan hij kon zeggen dat hij iets bijgeleerd had. Het leren van een taal kan soms wat vermoeiend zijn. Hij dacht eraan om vrijwilligerswerk te doen. Hij wou het liefst iets dat te maken heeft met kinderen. Toen hij jong was, gaf hij soms les aan kleuters. Vandaar dat hij aan kinderen gehecht is.

Toevallig kreeg hij een mail van een kennis. De kennis vroeg of hij vrij was om deel te nemen aan een project. Destijds was Richard al op zoek naar een studentenjob maar jammer genoeg lukte het niet. Zijn identiteitskaart was ondertussen verlopen en hij moest dringend een nieuwe aanvragen. Dit duurde lang. Uiteindelijk besloot hij om deel te nemen aan het aangeboden project. Hij vond de inhoud van het project interessant. In dit project moest hij verhalen in een vreemde taal voorlezen. Later veronderstelde een medewerker dat hij iets in het Italiaans kwam voorlezen. Hij besefte dat het mooi zou zijn.

Het was een samenwerking tussen de Zomer van Antwerpen en Marius. Pablo wou ervaring opdoen en hij wilde deze kans niet laten liggen. Voor de zomer begon hij onderzoek te doen om alle nodige materialen te verzamelen. Als iemand die graag met computers werkt, raadpleegde hij enkele sites. Hij wou een eenvoudig boek in het Italiaans. Het bleek dat het lang duurde om de bestelling te krijgen. Omdat het langer duurde, besloot hij kinderboeken in de bibliotheek te gaan halen. Hij wou ze graag in het Italiaans, maar het was lastig.

Na het vertalen van enkele kortverhalen, vertaalde hij sommige ervan in het Engels. Met plezier deed hij deze taak. Hij wilde de kinderen ontmoeten maar het was nog geen zomer. Al sneller dan verwacht was het zomer. Aan de stralende gezichten van de mensen die hij op straat tegenkwam, kon hij merken dat het zomer was. Antwerpen is een stad waar veel bourgondiërs wonen en daardoor keek hij er altijd naar uit. Restaurants vol mensen en toeristen op bussen, dit is opmerkelijk in elke zomer. Deze zomer was niet anders. Hij was benieuwd naar het begin van het project. Intussen kreeg hij bevestiging dat de activiteiten zouden plaatsvinden op de Sloepenweg, net als afgesproken.

Op de dag van dit programma, vertrok hij om 14u, alhoewel zijn stuk om 16u begon. Aan de ingang ontmoette hij een vriendelijke medewerkster. Ze was benieuwd om het Italiaans te horen. Ze was leerkracht geweest en ze zei dat er Italianen in haar klas zaten. Ze was blij dat Pablo de beslissing had genomen om deel te nemen aan dit project. Ze was ook verbaasd dat Pablo zich op korte tijd goed in het Nederlands kon uitdrukken. Ze was ongelooflijk onder de indruk dat het bij hem in België zou lukken. Zo’n aanmoediging vond hij nuttig.

Toen kwamen de kinderen met hun ouders eraan. Hun ouders waren ook benieuwd hoe de activiteiten in elkaar zaten. De medewerkster begon met de inleiding en later was het Pablo’s beurt. Hij begon vlot. Wanneer de medewerkster haar verhaal in het Nederlands voorlas, las hij ook het verhaal in het Italiaans of Engels voor. Pablo leerde de kinderen hoe de dagen en de maanden in het Italiaans of Engels worden genoemd. Natuurlijk waren sommige kinderen slimmer dan anderen. Dat zorgde voor wat spanning maar de meerderheid verstond de inhoud. Pablo was daar tevreden mee.

Zoals de klok thuis tikt, tikt ze nergens, maar de tijd ging snel en het einde was nabij. Het leren kennen van de kinderen vond hij aangenaam en leerrijk. Hij was dolgelukkig dat hij zijn kinderwens vervuld had. “Zo’n ervaring kan ik nooit vergeten” aldus hij. Hij gaf toe dat hij inderdaad iets nieuws bijgeleerd had.