EEN NIEUWE TAAL LEREN

Het is niet altijd gemakkelijk voor anderstaligen om een nieuwe taal te leren. Voor sommige gaat het snel en voor anderen echt langzaam. Dat hangt ervan af hoe ze de tijd voor de taal investeren.
Als ze zich in de les thuisvoelen, met de nieuwe woorden en uitleg kunnen ze de leerstof goed onthouden en ook de vragen goed kunnen beantwoorden. Dit maakt de les heel plezant en interessant. De leerkracht geeft de les op een tempo waarop iedereen kan volgen. Soms hebben ze moeite met het verstaan van de leerstof  wanneer een leerkracht iets uitlegt. Een van belangrijk moment tijdens de les is wanneer de leerkracht naast haar computer gaat om een film te laten spelen of om een opdracht te geven.
Alle studenten worden rustig en geconcentreerd omdat ze de vragen gaan beantwoorden. Wanneer het pauze is, bespreken de cursisten over de verschillende opdrachten. De ene heeftop correcte manier gedaan maar de andere heeft niet de volledige zinnen geschreven. Als een anderstalig  in Antwerpen belandt, is het volgens mij de moeite waard om Nederlands leren . Het is niet altijd gemakkelijk. Het hangt ervan af hoe ze de tijd voor de taal investeren.
Op het einde van een module, leggen de anderstaligen examen af en daarna krijgen ze de uitslagen. Na verschillende module zoals 2.3 kunnen ze bepaalde opleiding beginnen. Het is niet gemakkelijk maar het is mogelijk.Men zegt: als jij wil,jij kan.

Geschreven door : MOISEGLODIE MUNGABA

Advertisements

ERGENS IN MASERU – EEN LIEFDESVERHAAL (DUTCH)

Jonas woonde in een piepklein dorp in Maseru. Dit dorpje was de verzamelplaats voor alle andere naburige dorpen. Op grote gelegenheden kwamen er veel mensen om mee te vieren. Hij was ook de enige zoon van de dorpskoning. Hij was dus een prins of met andere woorden een koning in afwachting, maar hij wou dat iedereen hem Jonas noemde. Hij vond titels overbodig. Hij wou ook dat iedereen hem als gewone  burger beschouwde. Jonas was een brave jongen en zijn creativiteit kende geen grenzen.

Als toekomstige opvolger van zijn vader werd hij populair in het dorp. Zijn moeder was trots op hem, vooral voor de goede uitslag die hij op school haalde. Elk lid van het koningshuis wist dat hij in de toekomst zou gedwongen worden om een punt achter zijn studies te zetten. Er waren een aantal rituelen en normen die altijd moesten gerespecteerd worden. Jonas wist daar niets van. Volgens zijn vader was hij nog te jong om de rituelen beter te kunnen verstaan. Hij beloofde hem alles te vertellen als hij wat ouder werd.

Enkel jaren later stierf de koning. Voor velen in het dorpje bleef zijn dood een mysterie. Voor Jonas betekende het dat hij nu aan de macht moest komen. Hij was inmiddels vierentwintig. Hij stelde voor zijn studies en het koningschap te communiceren. Volgens de opperpriester van het dorpje mocht dat niet. De opperpriester gaf ook mee dat hij niet kon trouwen met iemand van een ander dorp. Intussen was Jonas al een relatie begonnen met Asalo. Ze waren stapelverliefd.Ze was afkomstig van een van de naburige dorpen. Te voet duurde het drie uur om daar te kunnen geraken. Het was dus ver.

Jonas besloot om zelf naar het dorp van Asalo te gaan om het te vertellen. Hij wou niemand sturen naar daar. Hij was er zeker van dat die persoon het geheim zou verklappen. Na zij aankomst in het dorp van Asalo maakte hij zijn plan aan Asalo. Hij wou vluchten met Asalo naar andere plaats. Ze besloten om elders in het land te gaan wonen, ver van hun dorp. Voor ze hun tocht begonnen, stuurde Jonas iemand naar zijn dorpje om aan te kondigen dat hij niets te maken wou hebben met het koningschap en dat hij nooit terug zou keren.

Zijn moeder, die bijn tachtig was, kreeg een hartaanval na het horen van dit nieuws. Jonas was immers haar enige zoon en destijds kon een vrouw zijn vader niet opvolgen als koning. Jonas wist niets van wat er in zijn dorpje gebeurd maar hij was gelukkig om aan een gezin met Asalo te beginnen. Later werd zijn jonge zus koning omdat er geen andere oplossing was.

Jonas en Asalo hadden twee kinderen: een meisje en een jongen. Ze waren gelukkig en tevreden met hun keuze toen ze naar vroeger terugblikten. De situatie van toen bleek een moeilijk opdracht te zijn, maar eindelijk is het bij nhen gelukt. Ze keerden nooit terug naar hun dorp terug maar hadden contact met hun familie. Ze voelden zich thuis waar ze verbleven. “Liefde heeft rituelen en normen overwonnen”, aldus Jonas.